lock search attention facebook home linkedin twittter

Seðla­bankinn sem starir á hafið

Meðfylgjandi er skuldabréfayfirlit fyrstu viku apríl mánaðar

Hvar er hassið, hvar er skassið?  Seðlabankinn virðist enn á ný vera búinn að týna verðbólgunni en verðbólgan er nú 1,5% og 0,2% án húsnæðis.

Seðlabankinn sem starir á hafið:  Að hluta liggur rökstuðningur Seðlabanka fyrir núverandi vaxtastigi í að horfa verði fram hjá áhrifum gengisstyrkingar á verðlag. Á hinn bóginn má rökstyðja að bankinn eigi ekki að horfa um of á verðbólgu með fasteignalið þ.e. að það sé rangt að hafa eignaverð innifalið í verðbólgu en fasteignaverð endurspeglar ekki aðeins byggingarkostnað.  Seðlabankinn vill mjög horfa á svokallaða framleiðsluspennu sem er frávik landsframleiðslu frá framleiðslugetu þ.e. framleiðsluspenna er til staðar þegar landsframleiðsla vex hraðar en framleiðslugeta. Framleiðslugeta er full nýting allra framleiðsluþátta. Framangreint vekur upp spurningar. Er mæling framleiðslugetu óbrigðul eða að einhverju leyti matskennd?  Eru allir framleiðsluþættir vel nýttir? Er menntun og hæfileikar starfsfólks vel nýttir? Er skortur á atvinnuhúsnæði o.s.frv.? Ljóst er að mikil óvissa fylgir mati á framleiðslugetu.  Á meðan „langþráð“ verðbólga Seðlabankans kemur ekki er bankinn líkt og stúlkan sem starir á hafið og bíður.

Skoða greiningu →